Zapraszam do miejsca, gdzie znajdziesz wsparcie i zrozumienie w trudach macierzyństwa. Dzielę się wiedzą o emocjach mamy i dziecka, tworząc przestrzeń pełną akceptacji i ciepła.
Na moim blogu znajdziesz treści poświęcone wsparciu macierzyństwa i psychoedukacji emocjonalnej. Pomagam zrozumieć emocje mamy i dziecka w każdym momencie.
Poruszam trudne, ale ważne tematy: agresja, złość, bicie, krzyki dziecka, bezsilność, poczucie winy, oraz nerwica mamy. Chcę dać Ci poczucie, że nie jesteś sama.
Mój blog to miejsce zrozumienia, "ojojania", dobrego słowa i akceptacji. Nie oceniam, ale wspieram w każdym kroku macierzyńskiej drogi.
Często, gdy byłam sama z dwójką dzieci, doświadczałam wewnętrznego zamrożenia. Z zewnątrz funkcjonowałam: robiłam, co trzeba, ogarniałam dom, dzieci, codzienność. Ale wewnętrznie kosztowało mnie to podwójnie. Czułam ciężar, którego długo nie potrafiłam nazwać.
Może tkwisz w miejscu, w którym masz poczucie, że świat obrócił się przeciwko tobie?
Kiedy wiedza staje się ciężarem, a nie światłem
Karolina, lat 40.
Przytłoczona. Nieszczęśliwa. Bezsilna.
Nie jestem już złą mamą
Słowo „depression” z angielskiego to depress, co dosłownie oznacza „popchnąć coś w dół”. Depresja de facto nie jest uczuciem, tylko stanem umysłu. Często mylimy słowo „depresja” i wydaje nam się, że oznacza smutek, żal, ogromny płacz. Oczywiście, częściowo tak jest, ale w rzeczywistości depresja wiąże się przede wszystkim z poczuciem „bycia nikim”, bycia płaskim, bezsensu, zagubionym – z całkowitym brakiem nadziei. Pod tym wszystkim kryje się spychanie emocji w głąb siebie.
Dlaczego nazywanie emocji uzdrawia? Lekcja od Helen Keller i biblijna prawda:
Są w dziecięcym życiu sytuacje, które potrzebują wsparcia osoby dorosłej. To dzięki nim młody człowiek w przyszłości może wyrosnąć na wystarczająco zdrowego dorosłego, który będzie umiał radzić sobie z trudnościami, zamiast pałać złością i frustracją na innych lub na siebie.
To nie brak cierpliwości, To mózg i układ nerwowy działają na autopilocie.
Jest taki rodzaj złości, który nie mija. Wraca każdego dnia, narasta przy drobnych sytuacjach i choć na początku wydaje się, że dodaje nam siły, z czasem zaczyna męczyć i wypalać od środka. To już nie jest zdrowa, chwilowa reakcja chroniąca nasze granice. To złość przewlekła – stan wewnętrznego zacisku, w którym uwięzione zostaje nasze serce i umysł.
Chciałam się z Wami czymś podzielić. ♥️
Kochana Mamo♥️
Dlaczego warto pozwolić dziecku na złość?
Bycie mamą jest i ciężkie, i piękne. Bez lukrowania. Dziś jest mi ewidentnie trudno i myślę o tym, ile naprawdę spoczywa na barkach kobiet. Dom – niby obowiązek dwojga, ale wciąż gdzieś żyje w nas przekonanie, że to on świadczy o „kobiecie ręce”. I coś w tym jest – mamy nadzwyczajne zdolności, ale przecież nie jesteśmy odpowiedzialne za wszystko.
Cieszę się ogromnie, że tutaj jesteś.
Prowadząc blog Mamoterapia, pragnę pomagać ludziom. Twoje zrozumienie i wsparcie są dla mnie najważniejsze. Razem możemy więcej!
