Często, gdy byłam sama z dwójką dzieci, doświadczałam wewnętrznego zamrożenia. Z zewnątrz funkcjonowałam: robiłam, co trzeba, ogarniałam dom, dzieci, codzienność. Ale wewnętrznie kosztowało mnie to podwójnie. Czułam ciężar, którego długo nie potrafiłam nazwać.

Kiedy wiedza staje się ciężarem, a nie światłem

Karolina, lat 40.

🩵Czułość, która wzmacnia, nie rozczula🩵

Słowo „depression” z angielskiego to depress, co dosłownie oznacza „popchnąć coś w dół”. Depresja de facto nie jest uczuciem, tylko stanem umysłu. Często mylimy słowo „depresja” i wydaje nam się, że oznacza smutek, żal, ogromny płacz. Oczywiście, częściowo tak jest, ale w rzeczywistości depresja wiąże się przede wszystkim z poczuciem „bycia nikim”, bycia płaskim, bezsensu, zagubionym – z całkowitym brakiem nadziei. Pod tym wszystkim kryje się spychanie emocji w głąb siebie.

Najważniejsza nauka

Jest taki rodzaj złości, który nie mija. Wraca każdego dnia, narasta przy drobnych sytuacjach i choć na początku wydaje się, że dodaje nam siły, z czasem zaczyna męczyć i wypalać od środka. To już nie jest zdrowa, chwilowa reakcja chroniąca nasze granice. To złość przewlekła – stan wewnętrznego zacisku, w którym uwięzione zostaje nasze serce i umysł.

Chciałam się z Wami czymś podzielić. ♥️

Kochana Mamo♥️